|
Büyü Bozan ve
Koruyucu Vefkler |
|
|
|
 |
Ak Büyü |
 |
| |
Büyüsel işlemlerin
tümü etnik, ahlaksal bir değerlendirmeye tabi tutulduklarından
ayrımlar oluşuyor. İlk ayrım Ak ya da olumlu, iyiye yönelik, şifacı
büyüdür.
Ak Büyü ile uğraşan kişi temiz ruhlu, iyi niyetli, hatta dindar biri
olarak tanınır. Ak ile Kara Büyü ayrımını antik uygarlıklarda Asur
ve Babil’ de buluyoruz. MÖ. 1800 yılında Kral Hammurabi Kara Büyüyü
yasaklamış, uymayanları ölümle cezalandırmıştır.
Ak Büyünün amacı şifadır, destektir. Yorumlara göre örneğin, aşk
büyüsü de bu kategoriye girer ama aslında bu bir çeşit zorlamadır.
Ak Büyü ile Kara Büyü arasındaki farklılıklar sadece niyet, amaç ve
formüllerle belli olmuyor; kullanılan malzemelerde farklıdır. Ak
Büyüde ateş, altın, ayçiçeği, cıva, elma, elmas, fasulye, fildişi,
gümüş, horoz, inci, incir, kurşun, kuşkonmaz, portakal, sarımsak,
su, süt, sirke, tavuk, tuz, yumurta, zeytinyağı kullanıldığı gibi,
Kara Büyüde ceset parçaları, idrar, kan, karga, kedi (kara),
kurbağa, kurt kanı, timsah dişleri, toprak (mezarlıktan), tüy (kara
tüy) yarasa (gözleri ve kanı) kullanılmaktadır. |
|
 |
|
 |
|
|
|
Büyü Bozan ve
Koruyucu Vefkler |
|
|
|
