|
Büyüsel işlemlerin tümü etnik, ahlaksal
bir değerlendirmeye tabi tutulduklarından ayrımlar oluşuyor. İlk ayrım
Ak ya da olumlu, iyiye yönelik, şifacı büyüdür.
Ak Büyü ile uğraşan kişi temiz ruhlu, iyi niyetli, hatta dindar biri
olarak tanınır. Ak ile Kara Büyü ayrımını antik uygarlıklarda Asur ve
Babil’ de buluyoruz. MÖ. 1800 yılında Kral Hammurabi Kara Büyüyü
yasaklamış, uymayanları ölümle cezalandırmıştır.
Ak Büyünün amacı şifadır, destektir. Yorumlara göre örneğin, aşk büyüsü
de bu kategoriye girer ama aslında bu bir çeşit zorlamadır. Ak Büyü ile
Kara Büyü arasındaki farklılıklar sadece niyet, amaç ve formüllerle
belli olmuyor; kullanılan malzemelerde farklıdır. Ak Büyüde ateş, altın,
ayçiçeği, cıva, elma, elmas, fasulye, fildişi, gümüş, horoz, inci,
incir, kurşun, kuşkonmaz, portakal, sarımsak, su, süt, sirke, tavuk,
tuz, yumurta, zeytinyağı kullanıldığı gibi, Kara Büyüde ceset parçaları,
idrar, kan, karga, kedi (kara), kurbağa, kurt kanı, timsah dişleri,
toprak (mezarlıktan), tüy (kara tüy) yarasa (gözleri ve kanı)
kullanılmaktadır.
|
